Köpekler Bir İnsanı Neden Sevmez? Kayseri’de Öğrendiğim Sessiz Bir Ders
Kayseri’de yaşadığım evin küçük balkonunda oturup günlük yazmayı alışkanlık haline getireli yıllar oldu. Bazen bir günün bütün ağırlığını birkaç sayfaya bırakıyorum. Bazen de kimseye anlatamadığım duygularımı kalemle paylaşmanın verdiği huzura sığınıyorum. 25 yaşındayım ve hayatım boyunca hayvanlara karşı özel bir bağ hissettim. Özellikle köpeklerin insanlara gösterdiği koşulsuz sevgiyi hep büyüleyici buldum.
Çocukluğumdan beri bir köpeğin kuyruğunu sallayarak bir insanın yanına gelişini izlemek bana umut verirdi. Çünkü köpeklerin sevgisinin çok temiz olduğuna inanırdım. Onların insanları olduğu gibi kabul ettiğini düşünürdüm. Fakat bir gün, Kayseri’nin sakin bir mahallesinde yaşadığım küçük bir olay, bana köpeklerin de herkese aynı şekilde yaklaşmadığını ve bunun altında çok derin sebepler olabileceğini öğretti.
O gün günlüğüme şu cümleyi yazmıştım:
“Bugün ilk kez bir köpeğin benden uzak durmasına üzüldüm. Ama belki de bana kızgın değildi, sadece bana anlatamadığı bir şeyi hissediyordu.”
Bu cümle, yaşadığım olayın bende bıraktığı duygunun kısa bir özeti gibiydi.
Yeni Bir Dost Edinme Heyecanım
Değerli ziyaretçiler, Btibbimedikal ekibi bu yazısında “Köpekler bir insanı neden sevmez” konusunu tüm yönleriyle aktarıyor.
Birkaç ay önce mahallemizde yaşayan sokak köpeği Kara’yı fark ettim. İsmini ben koymuştum. Siyah tüyleri, dikkatli bakışları ve biraz çekingen tavırları vardı. Her sabah işe gitmeden önce onu görür, yanına biraz mama bırakırdım.
İlk günlerde Kara bana yaklaşmıyordu. Birkaç metre uzakta duruyor, beni izliyordu. O anlarda içimde garip bir heyecan oluşuyordu. Sanki aramızda görünmeyen bir bağ kuruluyordu ama henüz birbirimize güvenmeyi öğrenememiştik.
Birkaç hafta boyunca aynı şeyi yaptım. Ona yaklaşmaya çalışmadım, zorlamadım. Sadece orada olduğumu hissettirdim. Çünkü bir canlının sevgisinin zorla kazanılmayacağını düşünüyordum.
Bir sabah Kara’nın bana diğer günlerden biraz daha yakın durduğunu fark ettim. O an yaşadığım mutluluğu anlatmak benim için gerçekten zor. Küçük bir adım gibi görünüyordu ama benim için büyük bir gelişmeydi. Günlüğüme uzun uzun yazdım:
“Bugün Kara bana biraz daha güvendi. Belki de sevgi bazen büyük hareketlerde değil, küçük yaklaşımlarda saklıdır.”
Fakat birkaç gün sonra her şey değişti.
Kara’nın Benden Kaçtığı Gün
O sabah her zamanki gibi yanına gittim. Elimde mama vardı ve onu görünce kuyruğunu sallayacağını düşündüm. İçimde büyük bir umut vardı. Çünkü artık aramızdaki mesafenin azaldığına inanıyordum.
Fakat Kara beni görünce geri çekildi.
Önce şaşırdım. Sonra biraz daha yaklaştım. O ise başını eğdi, birkaç adım geriye gitti ve uzaklaşmaya başladı.
O an içimde büyük bir hayal kırıklığı oluştu. Abartılı bir duygu gibi gelebilir ama gerçekten üzüldüm. Çünkü haftalardır kurmaya çalıştığım güvenin bir anda kaybolduğunu düşündüm.
Eve döndüğümde uzun süre bunu düşündüm. “Köpekler bir insanı neden sevmez?” sorusu kafamın içinde dönüp duruyordu. Acaba yanlış bir şey mi yapmıştım? Acaba Kara benden gerçekten hoşlanmıyor muydu?
O gece günlüğümün sayfaları biraz daha doldu. Kendime kızgın, biraz kırgın ve oldukça şaşkındım.
Köpeklerin Dünyasında Güvenin Anlamı
Ertesi gün Kara’yı tekrar gördüm ama bu kez ona yaklaşmadım. Uzaktan izledim. O sırada fark ettiğim bir şey vardı. Kara sadece bana karşı mesafeli değildi. Hızlı hareket eden insanlardan, yüksek seslerden ve ani yaklaşımlardan da rahatsız oluyordu.
Belki de sorun ben değildim. Belki de onun geçmişinde yaşadığı bazı olaylar vardı.
Bunu düşündüğümde içimdeki kırgınlık azaldı. Çünkü bazen insanlar gibi hayvanların da geçmişten taşıdığı izler olduğunu anladım.
Bir köpeğin bir insanı sevmemesi her zaman o insanın kötü olduğu anlamına gelmez. Bazen korku, bazen geçmiş deneyimler, bazen de içgüdüler bir köpeğin davranışlarını değiştirebilir.
Köpekler çok hassas canlılardır. İnsanların ses tonlarını, hareketlerini, hatta ruh halini bile fark edebilirler. Bir insan ne kadar iyi niyetli olursa olsun, eğer köpek kendini güvende hissetmiyorsa hemen yakınlık kurmayabilir.
Kara bana aslında bunu öğretiyordu.
Sevgi istemek kolaydı ama sevgiye layık olduğunu göstermek zaman alıyordu.
Geçmişten Gelen Sessiz Korkular
Bir akşam mahallede yaşlı bir komşumuzla konuşurken Kara’nın geçmişini öğrendim. Daha önce bazı insanlar tarafından kovalanmış, korkutulmuş ve uzun süre yalnız kalmıştı.
Bunu duyduğumda içim acıdı.
Çünkü ben Kara’nın bana neden yaklaşmadığını sorgularken, onun belki de insanlardan neden korktuğunu hiç düşünmemiştim.
O gün kendimi biraz mahcup hissettim. Bir canlının davranışını hemen üzerime almıştım. Halbuki onun da kendi hikâyesi vardı.
Günlüğüme şu sözleri yazdım:
“Birinin sana hemen güvenmemesi, seni sevmediği anlamına gelmez. Bazen insanlar ve hayvanlar sadece geçmişlerinden kurtulmaya çalışır.”
Bu cümle benim için çok değerli oldu.
Sevgi Bazen Beklemeyi Bilmekti
Sonraki günlerde Kara’ya karşı tavrımı değiştirdim. Artık onu yanıma çağırmıyordum. Elimi uzatıp sevmeye çalışmıyordum. Sadece yakınında sakin bir şekilde duruyordum.
Bir süre sonra küçük değişimler başladı.
Önce birkaç metre yakınıma geldi. Sonra mamayı elimden değil, biraz yakınımdan aldı. Daha sonra ise bir gün hiç beklemediğim bir anda yanıma oturdu.
O an hissettiğim mutluluğu tarif etmek çok zor.
Çünkü bu sadece bir köpeğin yanıma gelmesi değildi. Bu, sabrın ve güvenin sonucuydu.
İçimde büyük bir umut oluştu. Kara bana aslında çok önemli bir şey anlatmıştı: Gerçek bağlar aceleyle kurulmaz.
Bir köpeğin sevgisini kazanmak, onun güvenini kazanmakla başlar.
Köpekler Bir İnsanı Neden Sevmez?
Bu sorunun tek bir cevabı yoktur. Ben Kara sayesinde bunu çok daha iyi anladım.
Bazı köpekler geçmişte kötü deneyimler yaşadığı için insanlara karşı temkinli olabilir. Bazıları yabancı insanlardan korkabilir. Bazıları ise sadece karakter olarak daha mesafeli olabilir.
Her köpek aynı değildir. Nasıl ki her insanın sevgi gösterme şekli farklıysa, köpeklerin de kendilerini ifade etme biçimleri farklıdır.
Bir köpek size hemen yaklaşmıyorsa bu sizi sevmediği anlamına gelmeyebilir. Belki sadece size alışması için zamana ihtiyacı vardır.
Bazen yanlış yaptığımız şey, sevgiyi kendi istediğimiz şekilde beklemektir. Biz hemen karşılık görmek isteriz. Bir köpeğin bizi sevdiğini hemen anlamak isteriz. Fakat bazı bağlar sessizce büyür.
Kara bana bunu öğretti.
Bu içeriğimizle “Köpekler bir insanı neden sevmez” hakkında kapsamlı bir bakış açısı sunmaya çalıştık. Btibbimedikal okurlarına sevgilerle!
Bir Akşam Günlüğüme Yazdığım Son Cümle
Aradan zaman geçti. Kara hâlâ her gördüğünde yanıma koşan bir köpek değil. Hâlâ biraz dikkatli, hâlâ biraz mesafeli.
Ama artık bana güvendiğini hissediyorum.
Geçen hafta balkonumda otururken günlüğümü açtım. O gün yaşadığım küçük ama anlamlı anı yazdım.
Kara apartmanın önünde yatıyordu. Beni görünce başını kaldırdı ve birkaç saniye boyunca bana baktı. Sonra yavaşça yanıma geldi.
Hiçbir şey yapmadım. Sadece yanında oturdum.
O an içimde tarifsiz bir huzur vardı.
Çünkü artık onun sevgisini kanıtlamasına ihtiyacım yoktu. Onun küçük adımlarının ne kadar değerli olduğunu anlamıştım.
Bazen bir köpeğin sevgisi, büyük bir heyecanla gelen koşuşlarda değil; sessizce yanına oturmasında saklıdır.
Köpekler bir insanı neden sevmez sorusunun cevabını ararken aslında kendi sabırsızlığımı buldum. Sevginin sadece almak değil, anlamak olduğunu öğrendim.
Kara bana bir köpeğin kalbine ulaşmanın yolunun zorlamak değil, beklemek olduğunu gösterdi.
Ve bugün günlüğümün son sayfasına şunu yazıyorum:
“Bazı dostluklar kapıyı çalarak gelmez. Bazen sadece sessizce bekler. Sen hazır olduğunda, o da sana yaklaşır.”